Εξάρθρημα του ώμου-Αστάθεια περισσοτερα

Ρήξη τενοντίου πετάλου του ώμου περισσοτερα

Οξεία τενοντίτιδα υπερακανθίου περισσοτερα

Ασβεστοποιός τενοντοπάθεια υπερακανθίου περισσοτερα

Σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής περισσοτερα

Αρθρίτιδα της Ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης

Αρθρίτιδα του ώμου

Παγωμένος ώμος

Παθήσεις του τένοντα του δικέφαλου

Βλάβη επιχειλίου χόνδρου (SLAP)

The post ΑΡΘΡΟΣΚΟΠΗΣΗ ΩΜΟΥ appeared first on Στέφανος Αναστασόπουλος Ορθοπαιδικός Χειρουργός.

Είναι όμως η τεχνολογία ο καθοριστικός παράγοντας για την επίτευξη καλών αποτελεσμάτων στη σύγχρονη επεμβατική ιατρική; Η απάντηση η οποία προκύπτει ως απόσταγμα σταδιακής επιστημονικής ωρίμανσης είναι κατηγορηματικά όχι.

Το γεγονός ότι στην κλινική μας  έχουμε εισάγει από το 2011 την ψηφιακή τεχνολογία στην χειρουργική πρακτική, σε εποχές μάλιστα που υπήρχε καλόπιστος ή μη προβληματισμός και αμφισβήτηση από την πλειονότητα των συναδέλφων, μας επιτρέπει να σταθούμε με δικαιολογημένη ικανοποίηση, αλλά και με κριτική σκέψη απέναντι στην χρήση της  τεχνολογίας στην ιατρική. Και σίγουρα όχι με δέος…

Τα τελευταία χρόνια οι ασθενείς καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σε ψηφιακά συστήματα πλοήγησης, ρομποτικά συστήματα υποβοήθησης (παθητικά ή ενεργητικά) και εξατομικευμένες μεθόδους, που παρουσιάζονται με υπερβολικές έως εξωπραγματικές δυνατότητες και προκαλούν την απόλυτη σύγχυση.

Κατά την ολική αρθροπλαστική - με όποιον τρόπο και να εκτελεστεί- γίνεται αφαίρεση των φθαρμένων τμημάτων της άρθρωσης και αντικατάσταση τους από μία πρόθεση. Οι συζητήσεις για το μέγεθος της τομής, το ανώδυνο και αναίμακτο του πράγματος, η νοσηλεία της μισής η μίας ημέρας, αγγίζουν τα όρια της ανούσιας “παροχολογίας” στα πλαίσια του εντυπωσιασμού και της πλάνης. Απεναντίας το καλό λειτουργικό αποτέλεσμα, η μεγάλη διάρκεια βιωσιμότητας της πρόθεσης και η μείωση των επιπλοκών αποτελούν ισχυρά ζητούμενα.

Στην Ορθοπαιδική προς το παρόν τουλάχιστον, δεν υπάρχουν ρομποτικά συστήματα ανάλογα άλλων ειδικοτήτων (DA VINCI), που έχουν διαφοροποιήσει σημαντικά την χειρουργική πρακτική, αλλά συστήματα υποβοήθησης. Με άλλα λόγια όλα τα παραπάνω, είναι εργαλεία που υποβοηθούν με κάποιο τρόπο τον χειρουργό να τελειοποιήσει μία καλή επέμβαση. Να πετύχει την ακρίβεια στην τοποθέτηση των προθέσεων, που δεν μπορεί να το κάνει μόνο με την εμπειρία του. Να ελέγχει διεγχειρητικά με απόλυτο τρόπο το λειτουργικό του αποτέλεσμα και να τροποποιεί αναλόγως τα βήματα του. Να περιορίζει την αιμορραγία και τις πιθανές επιπλοκές εκμεταλλευόμενος τις δυνατότητες των συστημάτων υποβοήθησης.

Ο καθοριστικός όμως παράγοντας επιτυχίας παραμένει η επιστημονική γνώση, η χειρουργική δεινότητα και η εμπειρία, τις οποίες κανένα σύστημα υποβοήθησης δεν μπορεί να υποκαταστήσει. Κανένα ψηφιακό-ρομποτικό σύστημα δεν μπορεί να μετατρέψει ένα κακό αποτέλεσμα σε καλό, μπορεί όμως να μετατρέψει ένα καλό σε άριστο.

Και φυσικά είναι αυτονόητη η αξία της σωστής διαγνωστικής προσέγγισης, της αυστηρής τήρησης των ενδείξεων χειρουργικής θεραπείας ,της μετεγχειρητικής παρακολούθησης και της αντιμετώπισης των πιθανών επιπλοκών.

Όλα τα παραπάνω καθιστούν τη συνολική επάρκεια του ιατρού τον καθοριστικό παράγοντα ενός καλού αποτελέσματος. Επάρκεια που τροφοδοτείται από την αγάπη του Ιατρού προς τον ασθενή, από το γνήσιο ενδιαφέρον, από την αγωνία για το αποτέλεσμα, από τη χαρά της νίκης και τη λύπη της ήττας απέναντι στην ασθένεια και που υποβοηθείται από τις τεχνολογικές δυνατότητες, που αποτελούν αυτονόητη επιλογή ως αναγκαίο συμπλήρωμα της ιατρικής γνώσης και πρακτικής.

ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ

Ορθοπαιδικός Διευθυντής Ευρωκλινικής Αθηνών

The post ΤΟ ΡΟΜΠΟΤ ΔΕ ΘΑ ΣE ΑΓΑΠΗΣΕΙ ΠΟΤΕ… appeared first on Στέφανος Αναστασόπουλος Ορθοπαιδικός Χειρουργός.

Όπως αναφέρει ο αείμνηστος καθηγητής Συμεωνίδης Παναγιώτης, το όνομα Ορθοπαιδική εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη διεθνή βιβλιογραφία το 1741. Το σχημάτισε ο Γάλλος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων Nicolas Andry (1658-1742)  από τις ελληνικές λέξεις «Ορθός» και «Παιδίον» και το παρουσίασε στο βιβλίο του «Traite d΄orthopedie ou l΄art de prevenir et corriger dans les enfants les difformites du corps» (Πραγματεία περί ορθοπαιδικής ή τέχνη της πρόληψης και διόρθωσης των σωματικών δυσπλασιών στα παιδιά).Το όνομα αυτό έγινε αποδεκτό προοδευτικά από όλα τα κράτη για το σύνολο της ειδικότητας (παιδιά και ενήλικες).

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Αμερικανική Ακαδημία Ορθοπαιδικών Χειρουργών, η μεγαλύτερη και εγκυρότερη στον κόσμο,(που βεβαίως ασχολείται με το σύνολο της ειδικότητας), πέρα της αποδοχής του ονόματος ,τοποθέτησε στο κέντρο του επίσημου εμβλήματος της τις λέξεις «Ορθόν Παιδίον» με ελληνικούς χαρακτήρες. Το έμβλημα αυτό αποτυπώνεται στο εξώφυλλο εκατοντάδων βιβλίων και εντύπων, καθώς και στις αφίσες και στα  πιστοποιητικά παρακολούθησης των ετήσιων συνεδρίων, στα οποία συμμετέχουν χιλιάδες Ορθοπαιδικοί από όλον τον κόσμο.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Συμεωνίδη Παναγιώτη στην Ελλάδα το όνομα Ορθοπαιδική βρέθηκε να γράφεται με ε από το «Ορθός» και «Πέδη», αλλάζοντας την ιστορική του ετυμολογία και προέλευση. Πουθενά δεν αναφέρεται πότε και από ποιους έγινε αυτή η αλλαγή. Είναι όμως  παράδοξο εκείνοι που άλλαξαν την ονομασία «Ορθοπαιδική» σε «Ορθοπεδική», επειδή δεν τους ικανοποιούσε, να μη δημιούργησαν ένα καινούργιο διαφορετικό όνομα πιο αντιπροσωπευτικό κατά τη γνώμη τους, αλλά να πήραν το ιστορικό όνομα του Nicolas Andry και να αλλοίωσαν την ετυμολογία του, αφήνοντας το φωνητικά το ίδιο και ψάχνοντας εκ των υστέρων ρίζες στην ελληνική γλώσσα για να στηρίξουν αυτή την άποψη.

Η γενική συνέλευση της Πανελλήνιας Ορθοπαιδικής Εταιρείας (ΕΕΧΟΤ) το 1997, μετά από εισήγηση πολλών καθηγητών Ορθοπαιδικής και αφού έλαβε υπόψη τη γνώμη τριών καθηγητών γλωσσολογίας από τα Πανεπιστήμια Αθηνών και Θεσσαλονίκης, αποδέχθηκε την επαναφορά του ονόματος «Ορθοπαιδική» στις ιστορικές του ρίζες, γράφοντας το με αι.

Από την άλλη πλευρά υπάρχουν πολλά δημοσιευμένα άρθρα που υποστηρίζουν τη γραφή με ε, εστιάζοντας στο ότι η γραφή με αι περιορίζει το αντικείμενο της ειδικότητας στα παιδιά.

Όπως συμπεραίνει ο καθηγητής Συμεωνίδης Παναγιώτης: « το θέμα δεν είναι ποιο από τα δύο ονόματα είναι ετυμολογικά σωστό ή ποιο καλύπτει περισσότερο το αντικείμενο της Ορθοπαιδικής σήμερα. Και τα δύο ονόματα είναι σωστά και τα δύο δεν καλύπτουν πλήρως όλο το φάσμα της Ορθοπαιδικής σήμερα. Το θέμα είναι καθαρά ιστορικό και η απόφαση της ΕΕΧΟΤ να γράψει το «Ορθοπαιδική» με αι δε σημαίνει αλλαγή του ονόματος, αλλά επαναφορά στις ιστορικές του ρίζες, όπως το πρωτοσχημάτισε  ο καθηγητής N.Andry  το 1741. Θα ήταν τραγικό ένας καθηγητής από άλλη χώρα να δίνει πριν από 280 χρόνια ελληνικό όνομα σε ένα καινούργιο κλάδο της ιατρικής, τιμώντας την ελληνική γλώσσα, όταν δεν υπήρχε ελληνικό κράτος, το όνομα αυτό να γίνεται αποδεκτό από τις Ορθοπαιδικές Εταιρείες όλου σχεδόν του κόσμου και μόνο η Ελλάδα να απεμπολεί την τιμή αλλάζοντας τις ρίζες του ονόματος γράφοντας το με ε».

Καταλήγοντας και σεβόμενος και τις δύο απόψεις -ανεξάρτητα από την ξεκάθαρη προτίμηση μου- θεωρώ σημαντική τη συζήτηση για το πώς γράφεται μία ειδικότητα ,αλλά σημαντικότερη για το πώς ασκείται…

The post ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΗ Ή ΟΡΘΟΠΕΔΙΚΗ appeared first on Στέφανος Αναστασόπουλος Ορθοπαιδικός Χειρουργός.

Κατά τη διάρκεια της τελευταίας εικοσαετίας, η οστεοπόρωση αναγνωρίσθηκε ως μια σοβαρή εξελισσόμενη νόσος που μπορεί όμως να προληφθεί και να θεραπευθεί.

Φυσιολογικό οστούν

Φυσιολογικό οστούν

ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Η οστεοπόρωση εμφανίζεται συνήθως μετά την ηλικία των 50 ετών, είναι πολύ συχνότερη στις γυναίκες από ότι στους άνδρες και η συχνότητά της αυξάνει με την πρόοδο της ηλικίας. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι:

• Το 65% των γυναικών δεν πιστεύουν ότι βρίσκονται σε κίνδυνο να αναπτύξουν οστεοπόρωση ενώ
• Το 70% των γυναικών που υποφέρουν από οστεοπόρωση δεν γνώριζαν τους παράγοντες κινδύνου πριν από τη διάγνωση
• Τα οστεοπορωτικά κατάγματα είναι πιο συχνά από τα εγκεφαλικά επεισόδια, τα καρδιακά επεισόδια και τον καρκίνο του μαστού
• Τα οστεοπορωτικά κατάγματα της σπονδυλικής στήλης του ισχίου και άλλων σκελετικών θέσεων επηρεάζουν περισσότερο από το 1/3 των ενήλικων γυναικών
• Τα οστεοπορωτικά κατάγματα προκαλούν σημαντική νοσηρότητα και θνησιμότητα, επηρεάζουν την ποιότητα ζωής και επιβαρύνουν οικονομικά τα συστήματα υγείας λόγω των δαπανών που συνεπάγονται
• Περίπου 200 εκατομμύρια γυναίκες υποφέρουν από οστεοπόρωση σε ολόκληρο τον κόσμο
• Περίπου το 20% των ασθενών με κάταγμα ισχίου πεθαίνουν σε 1 χρόνο λόγω των επιπλοκών που παρουσιάζονται μετά το κάταγμα.
• Σύμφωνα με το Διεθνές Συμβούλιο Οστεοπόρωσης στην Ευρώπη η οστεοπόρωση εξελίσσεται σιγά-σιγά χωρίς προειδοποιητικά σημεία και συμπτώματα και προκαλεί ένα κάταγμα κάθε 30 δευτερόλεπτα ενώ 1 στους 8 πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης άνω των 50 ετών θα υποστεί κάταγμα της σπονδυλικής στήλης
• Περισσότερες από τις μισές γυναίκες πάνω από τα 50 έτη θα υποστούν οστεοπορωτικό κάταγμα

Η έγκαιρη παρέμβαση είναι ζωτική για την αποτελεσματική πρόληψη των σπονδυλικών καταγμάτων και την καταπολέμηση της οστεοπόρωσης.

Σε πρόσφατη Ελληνική Μελέτη (πραγματοποιήθηκε από το Ελληνικό Ίδρυμα Ρευματολογικών Ερευνών) βρέθηκε ότι:

• Το  28.4% των Ελληνίδων 50 ετών και πάνω πάσχει από οστεοπόρωση και
• Το 75% αυτών που πάσχουν από οστεοπόρωση δεν το γνωρίζουν

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το ετήσιο κόστος ανέρχεται στα 10 δις δολλάρια με προοπτικές το 2025 να ανέλθει στα 60 δις.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2000 υπολογίστηκε ότι συνέβησαν 3,79 εκατομμύρια οστεοπορωτικά κατάγματα και ότι το άμεσο κόστος των καταγμάτων αυτών (δαπάνες νοσηλείας, χειρουργικών επεμβάσεων και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης) ήταν περίπου 32 δισεκατομμύρια Ευρώ.

Επιπλέον 1 στους 4 ασθενείς μετά από οστεοπορωτικό κάταγμα ισχίου θα χρειασθεί μακροχρόνια νοσηλεία στο σπίτι ενώ οι μισοί από αυτούς θα είναι αδύνατον να περπατήσουν χωρίς βοήθεια.

ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

Καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής, συμβαίνουν ταυτόχρονα δύο κυτταρικές λειτουργίες στα πλαίσια της λεγόμενης οστικής ανακατασκευής, η οστική παραγωγή και η οστική απορρόφηση.  Η οστική απορρόφηση γίνεται από τα κύτταρα που λέγονται οστεοκλάστες και η οστική παραγωγή γίνεται από τα κύτταρα που λέγονται οστεοβλάστες.

Μέχρι την ηλικία των 25 ετών η οστική παραγωγή είναι μεγαλύτερη από την οστική απορρόφηση και έτσι η οστική μάζα αυξάνει συνεχώς, και μάλιστα πιο πολύ στους άνδρες από ότι στις γυναίκες, για να φθάσει στην ηλικία αυτή  στο μέγιστο επίπεδό της, που είναι γνωστό ως κορυφαία οστική μάζα. Τα επόμενα 20 περίπου χρόνια η οστική παραγωγή είναι ίση με την οστική απορρόφηση τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες και επομένως η οστική μάζα παραμένει σταθερή. Μετά την ηλικία  των 45 ετών η οστική απορρόφηση  γίνεται μεγαλύτερη από την οστική παραγωγή και  μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό στις γυναίκες από ότι στους άνδρες ,λόγω της μειωμένης παραγωγής των οιστρογόνων και τελικά της εγκατάστασης της εμμηνόπαυσης περί την ηλικία περίπου των 50 ετών. Έτσι το αποτέλεσμα είναι μια αναμενόμενη οστική απώλεια. Έτσι, όταν σε ορισμένα άτομα κάτω από την επίδραση παραγόντων κινδύνου δεν αποκτηθεί το μέγιστο ποσό της κορυφαίας οστικής μάζας μέχρι την ηλικία των 25 ετών ή ο ετήσιος ρυθμός της οστικής απώλειας μετά από την ηλικία των 50 ετών είναι μεγαλύτερος από τον αναμενόμενο, τότε το αποτέλεσμα είναι η συνεχής απώλεια οστικής μάζας και τελικά η πρόκληση οστεοπόρωσης. 

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ

Η οστεοπόρωση ταξινομείται σε πρωτοπαθή και σε δευτεροπαθή.

• Στην πρωτοπαθή οστεοπόρωση ανήκουν: α) Η μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση που εμφανίζεται στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση ,λόγω του χαμηλού επιπέδου οιστρογόνων και β) Η γεροντική οστεοπόρωση, που εμφανίζεται σε γυναίκες και άντρες μετά την ηλικία των 70 περίπου ετών
• Η Δευτεροπαθής Οστεοπόρωση προκαλείται σε έδαφος άλλων παθήσεων όπως ο διαβήτης, ο υπερπαραθυρεοειδισμός η δρεπανοκυτταρική αναιμία, το πολλαπλούν μυέλωμα, η παρατεταμένη ακινητοποίηση .  η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο υπογοναδισμός, ο υπερθυρεοειδισμός και το σύνδρομο δυσαπορρόφησης. Επίσης δευτεροπαθής οστεοπόρωση μπορεί να εμφανιστεί  εξ αιτίας μακροχρόνιας λήψης φαρμάκων  όπως είναι η κορτιζόνη, η θυρεοειδική ορμόνη σε δόση μεγαλύτερη από ότι χρειάζεται για την αντιμετώπιση του υποθυρεοειδισμού, τα αντιεπιληπτικά φάρμακα, η ηπαρίνη κ.ά.

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

• Πρόωρη εμμηνόπαυση και καθυστερημένη εμμηναρχή. Τα οιστρογόνα παίζουν σημαντικό ρόλο στην οστική μάζα, αυξάνοντας την παραγωγή και αναστέλλοντας την απορρόφηση. Όταν μία γυναίκα παρουσιάσει εμμηνόπαυση πριν από την ηλικία των 45 ετών, ή καθυστερημένη εμμηναρχή αυτό σημαίνει ότι έχει πρόωρα μειωμένη, ή καθυστερημένη αντίστοιχα παραγωγή οιστρογόνων και γι’ αυτό είναι σε κίνδυνο για ανάπτυξη οστεοπόρωσης.
• Ηλικία πάνω από 50 έτη
• Φύλο
• Καθιστική ζωή. Η σωματική άσκηση προσφέρει μηχανικά ερεθίσματα στους οστεοβλάστες για παραγωγή οστικής μάζας και γι’ αυτό η έλλειψη της  αποτελεί παράγοντα κινδύνου για οστεοπόρωση.
• Κάπνισμα συμβάλλει στην πρόκληση πρώιμης εμμηνόπαυσης και δρα τοξικά στις οστεοβλάστες, μειώνοντας έτσι την οστική μάζα.
• Κληρονομικότητα (οικογενειακό ιστορικό ή ιστορικό κατάγματος)
• Αλκοόλ σε μεγάλες ποσότητες αναστέλλει την οστική παραγωγή
• Μειωμένη πρόσληψη ασβεστίου και Ανεπάρκεια βιταμίνης D στοιχεία απαραίτητα για τη διατήρηση της οστικής μάζας
• Χρόνια λήψη φαρμάκων (κορτιζόνη, θυροξίνη) Ειδικά η πρεδνιζολόνη αν ληφθεί σε δόση ίση ή μεγαλύτερη από 7,5 mg ημερησίως και για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από 3 μήνες μπορεί να προκαλέσει οστεοπόρωση.
• Ιστορικό προηγούμενου κατάγματος ευθραυστότητας
• Χαμηλό σωματικό βάρος
• Υψηλή κατανάλωση καφεΐνης και τσαγιού, επειδή προκαλούν ασβεστιουρία.
• Φυλή (σπάνια στους Αφρικανούς και στους Αμερικανούς μαύρης φυλής)
• Νευρογενής ανορεξία
• Δυσαπορρόφηση-φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου
• Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός
• Αμηνόρροια
• Παρατεταμένη ακινητοποίηση
• Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια

 ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Η Οστεοπόρωση εξελίσσεται προοδευτικά για μακρό χρονικό διάστημα χωρίς κλινικές εκδηλώσεις γι αυτό έχει χαρακτηρισθεί ως « ο ύπουλος κλέφτης».Αυτό σημαίνει ότι περνάνε αρκετά χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων η οστεοπόρωση συνεχώς χειροτερεύει από πλευράς απώλειας οστικής μάζας και διαταραχής της μικροαρχιτεκτονικής δομής των οστών, μέχρι να εμφανιστεί το πρώτο της σύμπτωμα, που είναι το κάταγμα. Η οστεοπόρωση είναι νόσος όλων των οστών και γι’ αυτό κατάγματα μπορεί να συμβούν σε διάφορες θέσεις του σκελετού, αλλά συνήθως συμβαίνουν στους σπονδύλους 40%, στον αυχένα του μηριαίου οστού 20% και στο αντιβράχιο 20%.  Τα κατάγματα του αυχένα του μηριαίου οστού και του αντιβραχίου συμβαίνουν πάντοτε μετά από κάκωση, όπως π.χ. πτώση. Αντίθετα, τα σπονδυλικά κατάγματα  συμβαίνουν συχνά χωρίς να προηγηθεί τραυματισμός και προκαλούν  διάχυτους, ήπιας έντασης πόνους στην πλάτη , ή στην οσφυϊκή χώρα και σε προχωρημένα στάδια παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης (κύφωση) και απώλεια ύψους. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 20-30% των κρεβατιών στις ορθοπαιδικές κλινικές καταλαμβάνεται από ηλικιωμένα άτομα με κάταγμα διατροχαντήριο ή αυχένα μηριαίου, γεγονός το οποίο προσδιορίζει την έκταση των οικονομικών και κοινωνικών επιπτώσεων από την οστεοπόρωση.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Η διάγνωση στηρίζεται στο ιστορικό, στην κλινική εξέταση και στη μέτρηση της οστικής πυκνότητας η οποία γίνεται με την "Οστεοπυκνομετρία με διπλή Φωτονιακή Απορροφησιομέτρηση" (DEXA).  Η μέτρηση της οστικής πυκνότητας γίνεται στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης πριν από την ηλικία των 60 ετών ή στο άνω άκρο του μηριαίου οστού στην ηλικία των 60 ετών και πάνω. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα αποτελέσματα αυτής της εξέτασης πρέπει να συνεκτιμώνται και με άλλα δεδομένα γιατί μερικές φορές οδηγούν σε λανθασμένα συμπεράσματα και  ότι δεν υπάρχει ασφαλές «κατώφλι» κινδύνου κατάγματος

Η εξέταση επαναλαμβάνεται κατά την κρίση του ιατρού , ανάλογα με τα αποτελέσματα των προηγουμένων. 

Μέτρηση της οστικής πυκνότητας θα πρέπει να γίνεται:

• Σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες ηλικίας μικρότερης των 65 ετών που έχουν  επιπλέον της εμμηνόπαυσης έναν ή περισσότερους παράγοντες κινδύνου για οστεοπόρωση.
• Σε όλες τις γυναίκες ηλικίας 65 ετών και πάνω ανεξαρτήτως παραγόντων κινδύνου.

• Σε όλες τις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που έχουν υποστεί κάποιο κάταγμα (για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση και να προσδιοριστεί η βαρύτητα της νόσου).

• Σε γυναίκες και άνδρες που παίρνουν ή προβλέπεται να πάρουν κορτιζόνη για μεγάλο χρονικό διάστημα (ημερήσια δόση ίση ή μεγαλύτερη από 7,5 mg πρεδνιζολόνης για 3 μήνες ή περισσότερο).
• Σε γυναίκες και άνδρες με ακτινολογική παραμόρφωση σπονδύλων.
• Σε γυναίκες και άνδρες που έχουν υποστεί κάταγμα μετά από ελαφρό τραύμα.
• Σε γυναίκες και άνδρες που βρίσκονται σε θεραπεία για οστεοπόρωση προκειμένου να γίνεται περιοδικά αξιολόγηση του αποτελέσματος της εφαρμοζόμενης θεραπευτικής αγωγής.

ΑΡΧΕΣ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ

ΠΡΩΤΟΓΕΝΗΣ ΠΡΟΛΗΨΗ

Επικεντρώνεται σε δύο στόχους:

α. στην επίτευξη υψηλής κορυφαίας μάζας(επαρκής διατροφή και άσκηση) και

β. στη διόρθωση σκελετικών παραμορφώσεων (σκολίωση, κύφωση, ραιβό ισχίο)

ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΗΣ ΠΡΟΛΗΨΗ (εμμηνόπαυση)

• Εκτίμηση χαμηλής κορυφαίας οστικής πυκνότητας
• Τροποποίηση παραγόντων κινδύνου, που επιδέχονται τροποποίησης
• Μέτρηση οστικής πυκνότητας
• Η πρόληψη του πρώτου σπονδυλικού κατάγματος είναι εξαιρετικά σημαντική...
• Θεραπεία υποκατάστασης σε γυναίκες με πρόωρη εμμηνόπαυση.
• Αύξηση πρόσληψης γαλακτοκομικών προϊόντων και χορήγηση ασβεστίου από το στόμα (ημερήσια πρόσληψη 1500mg)
• Έκθεση στον ήλιο ή χορήγηση βιταμίνης D (400 IU ημερησίως)
• Διακοπή καπνίσματος και οινοπνεύματος
• Αύξηση κινητικής δραστηριότητος
• Διόρθωση παθήσεων που προδιαθέτουν σε οστεοπόρωση (πχ υπερθυρεοειδισμός)
• Αγωγή  όταν λαμβάνεται κορτιζόνη  για μεγάλα διαστήματα

Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΟΥ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ

Περιεκτικότητα σε ασβέστιο διαφόρων προϊόντων:

ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

Γάλα πλήρες 1 φλιτζάνι  298 mg

Γάλα αποβουτυρωμένο 1 φλιτζάνι 300 mg

Γιαούρτι χαμηλά λιπαρά  1 φλιτζάνι  300 mg

Γραβιέρα 30 gr 304 mg

Φέτα 30 gr 140 mg

ΑΛΛΑ ΤΡΟΦΙΜΑ

Πατάτες 100 gr  6 mg

Ραδίκια  1 φλιτζάνι  374 mg

Μπάμιες 1 φλιτζάνι  147 mg

Σαρδέλες 100 gr  354 mg

Αμύγδαλα   1 φλιτζάνι    332 mg

Καρύδια      1 φλιτζάνι    100 mg

Φουντούκια 1 φλιτζάνι    280 mg

Περιεκτικότητα σε Bιταμίνη  D διαφόρων προϊόντων :

(Ανάγκες σε ημερήσια πρόσληψη 500-800 Ι.υ)

Σκουμπρί φρέσκο 100 gr  700 Ιυ

Σολομός καπνιστός 100 gr  900 Ιυ

Ρέγγα καπνιστή 100 gr  1100 Ιυ

Αυγό 1 τεμ.  30 Ιυ

Μαργαρίνη 100 gr  10-200 Ιυ

Μουρουνόλαδο 100gr  8500 Ιυ 

Τριτογενής πρόληψη

• Αποφυγή πτώσεων
• Υποβοήθηση της εντερικής απορρόφησης του ασβεστίου
• Αναλγητική αγωγή
• Βελτίωση της κινητικής δραστηριότητας

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ

Η φαρμακευτική αγωγή δεν μπορεί να πετύχει πλήρη αναπλήρωση της οστικής μάζας, που έχει ήδη χαθεί, ούτε να αποκαταστήσει τη διαταραγμένη μικροαρχιτεκτονική δομή των οστών και φυσικά δεν μπορεί να αναιρέσει τις σοβαρές συνέπειες των οστεοπορωτικών καταγμάτων, που  έχουν ήδη συμβεί.

Γι αυτούς τους λόγους αποκτά ιδιαίτερη αξία η έγκαιρη πρόληψη.

Σήμερα υπάρχουν θεραπευτικές προσεγγίσεις που αποσκοπούν στην αναστολή περαιτέρω οστικής απώλειας, στην σημαντική αύξηση της οστικής μάζας και επομένως στη σημαντική μείωση του κινδύνου καταγμάτων.

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται γα τη θεραπευτική αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης αναστέλλουν την οστική απορρόφηση ή αυξάνουν την οστική παραγωγή και είναι τα παρακάτω:

• Διφωσφονικά
• Στρόντιο
• Εκλεκτικοί τροποποιητές των υποδοχέων των οιστρογόνων
• Τεριπαρατίδη
• Παραθορμόνη
• Δενοσουμάμπη
• Ασβέστιο
• Βιταμίνη D

Είναι προφανές ότι ο θεράπων ιατρός καθορίζει και εξατομικεύει το θεραπευτικό σχήμα βασιζόμενος στα κλινικά δεδομένα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κάθε ασθενούς.

The post ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ appeared first on Στέφανος Αναστασόπουλος Ορθοπαιδικός Χειρουργός.

Η εξέλιξη στην αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας γόνατος

Κάθε καινούργια χειρουργική μέθοδος στην Ιατρική πρέπει να απαντά σε τρία βασικά ερωτήματα.

Πρώτον να εξασφαλίζει σημαντικά πλεονεκτήματα αποδεδειγμένα χρήσιμα για τον ασθενή, βελτιώνοντας τα δεδομένα των υπαρχουσών μεθόδων και ταυτόχρονα να αποφεύγει τις υπερβολές, την πλάνη και την πλειοδοσία ανούσιων «υποσχέσεων».

Δεύτερον να εκτελείται κατά τον πλέον ορθό τρόπο –κάτι που αποτελεί συνδυασμό της προσήλωσης στις αρχές της χειρουργικής «τέχνης» και της εμπειρίας, που αποκτάται από τον αυξανόμενο αριθμό αντίστοιχων επεμβάσεων.

Και τρίτον να υπάρχει αρκετός χρόνος μετεγχειρητικής παρακολούθησης των ασθενών (follow up), που να αποδεικνύει ότι τα μακροχρόνια αποτελέσματα ανταποκρίνονται στις προσδοκίες του αρχικού σχεδιασμού.

Σύμφωνα με τα παραπάνω δεδομένα και με γνώμονα τη βαθιά πίστη ότι στη σημερινή εποχή η χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας αποτελεί αυτονόητη επιλογή ως αναγκαίο συμπλήρωμα της ιατρικής γνώσης και πρακτικής, ο ορθοπαιδικός χειρουργός κ. Αναστασόπουλος Στέφανος εκτελεί την επέμβαση της ολικής αρθροπλαστικής γόνατος με τη βοήθεια ενός προηγμένου ψηφιακού συστήματος πλοήγησης CAS.

Ο χειρουργός μέσω της υποστηρικτικής ψηφιακής υποβοήθησης του συστήματος, μπορεί –με δική του πάντα επιβεβαίωση ή μεταβολή των δεδομένων-να καθορίζει τα ανατομικά στοιχεία επάνω στα οποία με πολύ μεγάλη ακρίβεια πραγματοποιεί τις οστεοτομίες αλλά και επεμβαίνει στην εξισορρόπηση των μαλακών μορίων της άρθρωσης με μικρομετρική ψηφιακή ακρίβεια.

Τα πλεονεκτήματα της μεθόδου:

Εξασφαλίζει απόλυτη ακρίβεια στην εκτέλεση της επέμβασης, με τέλεια διόρθωση της παραμόρφωσης του γόνατος, με συνέπεια την ελάττωση του μετεγχειρητικού πόνου και την μακροβιότητα της πρόθεσης.

Προσαρμόζει την επέμβαση στα ιδιαίτερα ανατομικά χαρακτηριστικά του ασθενούς
καταγράφει με απόλυτο τρόπο το αρχικό πρόβλημα και το τελικό αποτέλεσμα, το οποίο και αξιολογεί με μετρήσιμες παραμέτρους.

Ελέγχει διεγχειρητικά τη συμπεριφορά της άρθρωσης του γόνατος, εξασφαλίζοντας ένα εξαιρετικό λειτουργικό αποτέλεσμα και πλήρες εύρος κίνησης.

Προάγει τη δυνατότητα άμεσης μετεγχειρητικής κινητοποίησης του ασθενούς
συμβάλλει στη σημαντική μείωση του χρόνου της επέμβασης, μειώνοντας έτσι την απώλεια αίματος, την πιθανότητα φλεγμονής και τη χρήση του ισχαίμου.

Επιτρέπει τη χρήση ελάχιστων και μικρότερων εργαλείων σε σχέση με την συμβατική επέμβαση, με συνέπεια μικρότερο χειρουργικό τραύμα, περιορισμένη αποκόλληση μαλακών μορίων, μικρότερη αιμορραγία και ελάττωση του μετεγχειρητικού πόνου
ελαχιστοποιεί την πιθανότητα πνευμονικής εμβολής,καθώς δε χρησιμοποιούνται ενδομυελικοί οδηγοί.

Ο ορθοπαιδικός χειρουργός κ. Αναστασόπουλος Στέφανος με την ομάδα του εφάρμοσε τη συγκεκριμένη μέθοδο για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2011 και μέσα σε έξι χρόνια εκτέλεσαν τον μεγαλύτερο δημοσιευμένο διεθνώς αριθμό επεμβάσεων, με τη μεγαλύτερη περίοδο μετεγχειρητικής παρακολούθησης .Η ποιότητα των αποτελεσμάτων είναι αντίστοιχη με αυτή των πιο αναγνωρισμένων διεθνών κέντρων.

Οι ασθενείς που πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα, στην πλειοψηφία τους εμφανίζουν το πρόβλημα και στα δύο γόνατα. Μέχρι πρόσφατα έπρεπε να χειρουργηθούν στο ένα γόνατο και μετά από 4-6 μήνες να χειρουργηθούν και στο άλλο ,υποφέροντας όλο αυτό το διάστημα από τον πόνο του αχειρούργητου γόνατος .Με τη μέθοδο της ολικής αρθροπλαστικής με ψηφιακή υποβοήθηση CAS εκτελείται η επέμβαση σε επιλεγμένους ασθενείς ταυτόχρονα και στα δύο γόνατα, με τεράστια οφέλη σε χρόνο και ταλαιπωρία.

Αυτή η δυνατότητα αποτελεί μία εξαιρετικά σημαντική εξέλιξη και οφείλεται στο γεγονός ότι η συγκεκριμένη μέθοδος προκαλεί περιορισμένη επιβάρυνση στον οργανισμό (απώλεια αίματος, επιπλοκές, πόνος) ,σε σχέση με τις υπόλοιπες μεθόδους εκτέλεσης της ολικής αρθροπλαστικής γόνατος.

http://www.protothema.gr/ugeia/article/681877/oliki-arthroplastiki-gonatos-me-psifiaki-upovoithisi/

The post Η εξέλιξη στην αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας γόνατος appeared first on Στέφανος Αναστασόπουλος Ορθοπαιδικός Χειρουργός.

Είναι όμως η τεχνολογία ο καθοριστικός παράγοντας για την επίτευξη καλών αποτελεσμάτων στη σύγχρονη επεμβατική ιατρική; Η απάντηση η οποία προκύπτει ως απόσταγμα σταδιακής επιστημονικής ωρίμανσης είναι κατηγορηματικά όχι.

Η προσέγγιση του ιατρικού προβλήματος ξεκινάει από τη σωστή διάγνωση που προϋποθέτει γνώση. Στη συνέχεια προτείνεται η επεμβατική θεραπεία βάσει ενδείξεων, έχοντας πάντα κατά νου ότι ο καλός γιατρός ξέρει πως να χειρουργεί ,ο καλύτερος πότε να χειρουργεί και ο άριστος πότε να μη χειρουργεί. Όταν επιλέγεται η χειρουργική θεραπεία ο γιατρός οφείλει να την εκτελεί από την αρχή ως το τέλος με απόλυτη προσήλωση στις αρχές της εγχειρητικής. Και φυσικά εξίσου σημαντική είναι η περίοδος της μετεγχειρητικής αποκατάστασης και η επιτυχής αντιμετώπιση των όποιων επιπλοκών, που προφανώς μπορεί να συμβούν.

Μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο η χρήση της τεχνολογίας αποτελεί ένα σημαντικό αλλά όχι καθοριστικό στοιχείο.

Ο υπερθεματισμός της ψηφιακής τεχνολογίας κινδυνεύει να ακυρώσει και να καταργήσει τον γιατρό, να τον καταστήσει ´´χειριστή´´ ενός μηχανήματος. Η λατρεία των ρομπότ και των laser απομακρύνει το γιατρό απο την αγάπη για τον ασθενή. Η προβολή της ψηφιακης ´´πραμάτειας´´ οδηγεί τον ασθενή αντί να ελέγχει το βιογραφικό του γιατρού να μελετάει το manual λειτουργείας κάποιου μηχανήματος.

Σήμερα, στην εποχή της τεχνολογικής έκρηξης η χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας αποτελεί αυτονόητη επιλογή ως αναγκαίο συμπλήρωμα της ιατρικής γνώσης και πρακτικής.

Συμπληρώνει δεν αντικαθιστά..

ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ

Ορθοπαιδικός Διευθυντής Ευρωκλινικής Αθηνών

The post ΚΑΛΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ Ή ΚΑΛΟ ΡΟΜΠΟΤ; appeared first on Στέφανος Αναστασόπουλος Ορθοπαιδικός Χειρουργός.

Αναστασόπουλος Στέφανος
Ορθοπαιδικός Χειρουργός

The post ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ; appeared first on Στέφανος Αναστασόπουλος Ορθοπαιδικός Χειρουργός.

Τι είναι η ρομποτική αρθροπλαστική

Η αρθροπλαστική του γόνατος γενικά είναι η επέμβαση εκλογής για την αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας, όταν αυτή βρίσκεται σε τελικό στάδιο και η συντηρητική θεραπεία κρίνεται αναποτελεσματική.
Κατά την ολική αρθροπλαστική  αντικαθιστούμε τα φθαρμένα τμήματα της άρθρωσης με ειδικές προθέσεις (εμφυτεύματα).

Η ρομποτική αρθροπλαστική αποτελεί μια νέα τεχνική που χρησιμοποιεί την σύγχρονη ρομποτική τεχνολογία αιχμής, για την εκτέλεση της επέμβασης. Η χρήση του ρομπότ εξασφαλίζει απόλυτη ακρίβεια, άριστο αποτέλεσμα, επαναληψιμότητα (σταθερό αποτέλεσμα όσες φορές και να εκτελεστεί το χειρουργείο).

Ο συνδυασμός της ρομποτικής τεχνολογίας, με τεχνικές ελάχιστης επεμβατικότητας και με πρωτόκολλα ταχείας αποκατάστασης (Fast track), έχουν αλλάξει τα δεδομένα στη χειρουργική του γόνατος.

Γιατί προέκυψε η ανάγκη της χρήσης της ρομποτικής τεχνολογίας

• Αυξήθηκε το προσδόκιμο επιβίωσης και συνεπώς οι ασθενείς που θα χρειαστούν ολική αρθροπλαστική
• Ετησίως εκτελούνται στις ΗΠΑ περίπου ένα εκατομμύριο ολικές αρθροπλαστικές γόνατος
• Το ποσοστό ικανοποίησης των ασθενών μετά από συμβατικές αρθροπλαστικές φτάνει το 80%.Το ποσοστό αυτό αυξάνεται με τις νεότερες μεθόδους, αλλά με τη ρομποτική τεχνολογία μεγιστοποιείται.
• Ο μέσος όρος της ηλικίας των ασθενών που υποβάλλονται σε ολική αρθροπλαστική ολοένα και μειώνεται, καθώς οι νεότεροι ασθενείς αρνούνται να δεχτούν τον περιορισμό των δραστηριοτήτων που προκύπτει από το πρόβλημά τους.
• Οι ασθενείς μετεγχειρητικά έχουν την προσδοκία να ανακτήσουν την ποιότητα ζωής που είχαν πριν την εκδήλωση της οστεοαρθρίτιδας, χωρίς περιορισμούς.

Η πορεία προς τη ρομποτική τεχνολογία

Η αρθροπλαστική του γόνατος έχει εξελιχθεί τα τελευταία 15 περίπου χρόνια, αρχικά με τις τεχνικές M.I.S (minimal invasive techniques),στη συνέχεια με τις εξατομικευμένες προθέσεις (PSI knee), την ψηφιακή υποβοήθηση (CAS) και σήμερα με τη ρομποτική αρθροπλαστική.

Το ρομποτικό σύστημα ROSA (RObotized Surgery Assisting) έλαβε έγκριση λειτουργίας από τον Αμερικανικό Οργανισμό FDA (food and drug administration) τον Ιανουάριο του 2019 και αποτελεί το τελευταίο ρομποτικό σύστημα που δημιουργήθηκε, εξέλιξη των προηγουμένων.

Κατασκευάστηκε από την εταιρεία Zimmer-Biomet, παγκόσμιο ηγέτη στο χώρο των ορθοπαιδικών υλικών.

Στην Ευρωκλινική Αθηνών εγκαταστάθηκε πρόσφατα το τελευταίας γενιάς ρομποτικό σύστημα ROSA.

Τα πλεονεκτήματα της ρομποτικής αρθροπλαστικής με το ROSA

Η ρομποτική αρθροπλαστική γόνατος εξασφαλίζει:

• εξαιρετική ακρίβεια στην εκτέλεση της επέμβασης, που εγγυάται άριστο λειτουργικό αποτέλεσμα και μακροβιότητα της πρόθεσης
• μέγιστη ασφάλεια και ελαχιστοποίηση των επιπλοκών
• απόλυτη εξατομίκευση της επέμβασης
• μικρότερο χειρουργικό τραύμα
• μικρή απώλεια αίματος (δεν απαιτείται μετάγγιση) και ελάττωση του μετεγχειρητικού πόνου
• σύντομη νοσηλεία 1-2 ημερών
• ταχύτατη αποκατάσταση και επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες
• δυνατότητα επέμβασης σε σύνθετες και δύσκολες περιπτώσεις με προϋπάρχοντα υλικά οστεοσύνθεσης ή εμφυτεύματα.
• Και τελικά μεγιστοποίηση του βαθμού ικανοποίησης του ασθενούς.

Προεγχειρητικός σχεδιασμός

Για τη ρομποτική αρθροπλαστική με το σύστημα ROSA, δεν απαιτείται αξονική η μαγνητική τομογραφία πριν την επέμβαση.
Η «χαρτογράφηση» της άρθρωσης γίνεται από το ρομπότ κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Σε σύνθετες περιπτώσεις κι εφόσον το κρίνει ο χειρουργός μπορεί να προηγηθεί μία ειδική ακτινογραφία όλου του σκέλους (αξονομετρική),η οποία αποστέλλεται στο εξωτερικό για τις αρχικές μετρήσεις.

Εκπαίδευση και εμπειρία του χειρουργού
Ο χειρουργός εκτελεί την επέμβαση έχοντας τον απόλυτο έλεγχο του χειρουργείου και το ρομπότ αποτελεί άριστο βοήθημα για την επιτυχία του βέλτιστου αποτελέσματος.
Απαιτείται εκπαίδευση και πιστοποίηση του χειρουργού σε εξειδικευμένο κέντρο και κατάλληλη εκπαίδευση όλης της χειρουργικής ομάδας.
Απαιτείται επιπλέον μεγάλη εμπειρία του χειρουργού σε συμβατικές αρθροπλαστικές, σε περίπτωση που απαιτηθεί η τροποποίηση του αρχικού σχεδιασμού.

Αναισθησία κατά τη χειρουργική επέμβαση
Η ολική αρθροπλαστική γόνατος με το ρομποτικό σύστημα ROSA, εκτελείται με περιοχική αναισθησία (ραχιαία ή επισκληρίδιο ή συνδυασμό των δύο).Ο ασθενής μπορεί να λάβει επιπλέον και μέθη για να παραμείνει απόλυτα  ήρεμος κατά τη διάρκεια της επέμβασης.

Η επέμβαση
Η επέμβαση διαρκεί περίπου 1 ώρα.
Αρχικά γίνεται η χαρτογράφηση του γόνατος από το ρομπότ.
Στη συνέχεια ο χειρουργός εκτελεί την επέμβαση χρησιμοποιώντας το βραχίονα του ρομποτικού συστήματος. Το συγκεκριμένο σύστημα δίνει απόλυτη ελευθερία στον χειρουργό, επιτρέποντας του να τροποποιεί τις επιλογές σε κάθε βήμα.
Στο τέλος της επέμβασης ελέγχεται το αποτέλεσμα με απόλυτα μετρήσιμες παραμέτρους και η ταύτισή του αποτελέσματος με τον αρχικό σχεδιασμό.

Μετεγχειρητική αποκατάσταση
Η ρομποτική αρθροπλαστική γόνατος ,εξασφαλίζει άριστο λειτουργικό αποτέλεσμα, άμεση αποκατάσταση και γρήγορη επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες.
Οι ασθενείς σηκώνονται να περπατήσουν λίγες ώρες μετά την επέμβαση, με τη βοήθεια φυσιοθεραπευτών και τη χρήση κάποιου υποστηρικτικού βοηθήματος (συνήθως περιπατητήρα τύπου Π).
Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας (1-2 ημέρες) ακολουθούν μετεγχειρητικό πρόγραμμα αποκατάστασης, κινητοποίησης και ενδυνάμωσης, το οποίο εφαρμόζουν και κατά την έξοδό τους από το νοσοκομείο.
Στην εργασία τους -και ανάλογα των απαιτήσεων- επιστρέφουν σε 3-4 εβδομάδες.
Μετά από 3 μήνες μπορούν να συμμετέχουν σε αθλητικές δραστηριότητες χαμηλής έντασης και χωρίς επαφή, όπως κολύμβηση, τένις, ήπιο τρέξιμο, ποδηλασία, χορός κ.τ.λ.
Προϊόντος του χρόνου μπορούν να δραστηριοποιούνται με μεγαλύτερη ένταση και μεγαλύτερες απαιτήσεις.

Ποιος ο κίνδυνος επιπλοκών με τη ρομποτική αρθροπλαστική;
Δεν υπάρχει χειρουργική επέμβαση με μηδενική πιθανότητα επιπλοκών.  Από τη διεθνή βιβλιογραφία προκύπτει ότι η χρήση της ρομποτικής τεχνολογίας μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης επιπλοκών και αυξάνει τον βαθμό ικανοποίησης των ασθενών και πιθανόν το χρόνο ζωής της πρόθεσης, στοιχεία που είχαν παρουσιάσει βελτίωση και με τη χρήση των πρόδρομων της ρομποτικής μεθόδων.
Στο κέντρο μας, οι επιπλοκές βρίσκονται στα επίπεδα των πλέον εξειδικευμένων κέντρων του εξωτερικού.

Μπορεί να εκτελεστεί η επέμβαση ταυτόχρονα στα δύο γόνατα;

Οι ασθενείς που πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα γόνατος στην πλειοψηφία τους εμφανίζουν το πρόβλημα και στα δύο άκρα. Η συνήθης τακτική είναι να χειρουργούνται στο ένα και λίγους μήνες αργότερα στο άλλο. Είναι αυτονόητα βολικό να χειρουργηθούν ταυτόχρονα και στα δύο γόνατα, είναι όμως ασφαλές; Με το ρομποτικό σύστημα ROSA και με δεδομένη την ελαχιστοποίηση των επιπλοκών και της συνολικής επιβάρυνσης του οργανισμού (πόνος, αιμορραγία, πνευμονική εμβολή, φλεγμονές) η επέμβαση μπορεί να εκτελεστεί σε επιλεγμένους ασθενείς, με ασφάλεια ταυτόχρονα και στα δύο γόνατα, κάτι που είχε σαφώς καταδειχθεί με τη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας -πρόδρομης της ρομποτικής- την οποία το κέντρο μας χρησιμοποίησε για διάστημα μεγαλύτερο της δεκαετίας.

Ολική αρθροπλαστική γόνατος με ψηφιακό σύστημα πλοήγησης

Η  οστεοαρθρίτιδα του γόνατος  αποτελεί μια εκφυλιστικού τύπου πάθηση, κατά την οποία η προοδευτική φθορά του χόνδρου και των υπολοίπων ενδαρθρικών στοιχείων οδηγεί  στη βαθμιαία καταστροφή της άρθρωσης. Πρόκειται για ένα συχνό πρόβλημα, που αφορά ένα μεγάλο αριθμό- ιδιαίτερα ηλικιωμένων-ασθενών. Τα κύρια σημεία της  κλινικής εικόνας της πάθησης, είναι ο πόνος, η διόγκωση, ο κριγμός, η δυσκαμψία και η παραμόρφωση του γόνατος. Τα στοιχεία αυτά οδηγούν σε προοδευτική μείωση της κινητικότητας της άρθρωσης, σε επιδεινούμενη δυσχέρεια βάδισης και  τελικά σε απώλεια της ποιότητας ζωής, με σαφή συναισθηματική επιβάρυνση. Η θεραπεία εκλογής της  οστεοαρθρίτιδας του γόνατος είναι η ολική αρθροπλαστική. Πρόκειται για επέμβαση αντικατάστασης των φθαρμένων τμημάτων της άρθρωσης, με προθέσεις αποτελούμενες από κράματα μετάλλων και πολυαιθυλένιο. Η πρόοδος των αναισθησιολογικών μεθόδων δημιούργησε συνθήκες απόλυτης ασφάλειας και ελαχιστοποίησε τον μετεγχειρητικό πόνο. Η εμπειρία στην εκτέλεση της επέμβασης και η βελτίωση των προθέσεων κατέστησαν την ολική αρθροπλαστική του γόνατος -εδώ και πολλά χρόνια-μία επέμβαση  καλής πρόγνωσης, με ικανοποιητικά αποτελέσματα.

Παρ΄όλα αυτά αστάθμητοι παράγοντες που αφορούν είτε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ασθενούς, είτε τις- κατά προσέγγιση- επιλογές του χειρουργού με τα συμβατικά εργαλεία, οδηγούν πολλές φορές σε πτωχά αποτελέσματα(έως και 37% των ασθενών με ΟΑΓ ανεξαρτήτου τύπου προθέσεων με χρήση συμβατικών εργαλείων ,δεν είναι ευχαριστημένοι  από το μετεγχειρητικό αποτέλεσμα).

Τεχνολογικό επίτευγμα για την αντιμετώπιση αυτών των δυσλειτουργιών αποτελεί η χρήση Ηλεκτρονικών Συστημάτων Ψηφιακής Πλοήγησης.

Πρόκειται για ένα ψηφιακό σύστημα (πλοηγό),το οποίο καταγράφει τις ανατομικές ιδιαιτερότητες της άρθρωσης του κάθε ασθενούς και καθοδηγεί τον χειρουργό στο να εκτελέσει την επέμβαση με απόλυτη ακρίβεια και με άριστο αποτέλεσμα.

Με αυτόν τον τρόπο ο χειρουργός μέσω της υποστηρικτικής ψηφιακής υποβοήθησης του συστήματος, μπορεί –με δική του πάντα επιβεβαίωση ή μεταβολή των δεδομένων-να καθορίζει τα ανατομικά στοιχεία επάνω στα οποία με πολύ μεγάλη ακρίβεια πραγματοποιεί τις οστεοτομίες αλλά και επεμβαίνει στην εξισορρόπηση των μαλακών μορίων της άρθρωσης με μικρομετρική ψηφιακή ακρίβεια.

Πρόκειται για την πλέον εξελιγμένη μέθοδο εκτέλεσης της ολικής αρθροπλαστικής γόνατος, η οποία παντρεύει με τον καλύτερο τρόπο την ικανότητα και εμπειρία του χειρουργού, με την ψηφιακή τεχνολογία.

Τα πλεονεκτήματα της μεθόδου:

• εξασφαλίζει απόλυτη ακρίβεια στην εκτέλεση της επέμβασης, με τέλεια διόρθωση της παραμόρφωσης του γόνατος, με συνέπεια την ελάττωση του μετεγχειρητικού πόνου και την μακροβιότητα της πρόθεσης
• προσαρμόζει την επέμβαση στα ιδιαίτερα ανατομικά χαρακτηριστικά του ασθενούς
• καταγράφει με απόλυτο τρόπο το αρχικό πρόβλημα και το τελικό αποτέλεσμα, το οποίο και αξιολογεί με μετρήσιμες παραμέτρους
• ελέγχει διεγχειρητικά τη συμπεριφορά της άρθρωσης του γόνατος, εξασφαλίζοντας ένα εξαιρετικό λειτουργικό αποτέλεσμα και πλήρες εύρος κίνησης
• προάγει τη δυνατότητα άμεσης μετεγχειρητικής κινητοποίησης του ασθενούς
• συμβάλλει στη σημαντική μείωση του χρόνου της επέμβασης, μειώνοντας έτσι την απώλεια αίματος, την πιθανότητα φλεγμονής και τη χρήση του ισχαίμου
• επιτρέπει τη χρήση ελάχιστων και μικρότερων εργαλείων σε σχέση με την συμβατική επέμβαση, με συνέπεια μικρότερο χειρουργικό τραύμα, περιορισμένη αποκόλληση μαλακών μορίων, μικρότερη αιμορραγία και ελάττωση του μετεγχειρητικού πόνου
• ελαχιστοποιεί την πιθανότητα πνευμονικής εμβολής, καθώς δε χρησιμοποιούνται ενδομυελικοί οδηγοί.

Στην Ελλάδα η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια από τη χειρουργική μου ομάδα με εξαιρετικά αποτελέσματα.

Ο αριθμός των ασθενών που υποβλήθηκαν στη συγκεκριμένη επέμβαση και η ποιότητα των αποτελεσμάτων, είναι αντίστοιχα με αυτά των πιο αναγνωρισμένων διεθνών κέντρων.

The post OΛΙΚΗ ΑΡΘΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΓΟΝΑΤΟΣ appeared first on Στέφανος Αναστασόπουλος Ορθοπαιδικός Χειρουργός.

Η ολική αρθροπλαστική  είναι η επέμβαση  για την οριστική   αντιμετώπιση της προχωρημένης οστεοαρθρίτιδας του γόνατος. Πρόκειται για μία επέμβαση κατά την οποία αφαιρούνται τα φθαρμένα τμήματα της άρθρωσης και αντικαθίστανται από πρόθεση που αποτελείται από τιτάνιο και πολυαιθυλένιο.

Στο τμήμα Ψηφιακής Επανορθωτικής Χειρουργικής Γόνατος στην ΕΥΡΩΚΛΙΝΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ ο ορθοπαιδικός χειρουργός Αναστασόπουλος Στέφανος και η ομάδα του εκτελεί την  επέμβαση αυτή με τη βοήθεια ενός προηγμένου ψηφιακού συστήματος πλοήγησης CAS , το οποίο εξασφαλίζει πλήθος πλεονεκτημάτων, όπως περιορισμένο πόνο, ελάχιστη απώλεια αίματος, μικρό χειρουργικό χρόνο,ελαχιστοποίηση επιπλοκών και εγγυάται άμεση κινητοποίηση και επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες,  ριζική εξάλλειψη του πόνου και μακροβιότητα του αποτελέσματος.

Οι ασθενείς που πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα, στην πλειοψηφία τους εμφανίζουν το πρόβλημα και στα δύο γόνατα. Μέχρι πρόσφατα έπρεπε να χειρουργηθούν στο ένα γόνατο και μετά από 4-6 μήνες να χειρουργηθούν και στο άλλο ,υποφέροντας όλο αυτό το διάστημα από τον πόνο του αχειρούργητου γόνατος.

Με την ολική αρθροπλαστική με ψηφιακή υποβοήθηση CAS εκτελείται η επέμβαση σε επιλεγμένους ασθενείς ταυτόχρονα και στα δύο γόνατα, με τεράστια οφέλη σε χρόνο και ταλαιπωρία.

Αυτή η δυνατότητα αποτελεί μία εξαιρετικά σημαντική εξέλιξη και οφείλεται στο γεγονός ότι η συγκεκριμένη μέθοδος προκαλεί περιορισμένη επιβάρυνση στον οργανισμό (απώλεια αίματος, επιπλοκές, πόνος) ,σε σχέση με  τις υπόλοιπες μεθόδους εκτέλεσης της ολικής αρθροπλαστικής γόνατος.

Ήδη στο τμήμα  έχει εκτελεστεί ένας μεγάλος αριθμός “ διπλών“ επεμβάσεων με ψηφιακή υποβοήθηση  σε άντρες και γυναίκες, με ασφάλεια και εξαιρετικά αποτελέσματα.

Δείτε ασθενείς μετά από ολική αρθροπλαστική ταυτόχρονα και στα δύο γόνατα !

ΣYMMETOXH ΣΕ ΔΙΕΘΝΗ ΜΕΛΕΤΗ

Από το Φεβρουάριο του 2012 βρίσκεται σε εξέλιξη μεγάλη διεθνής μελέτη υπό την επίβλεψη του καθηγητή ορθοπαιδικής της ιατρικής σχολής του πανεπιστημίου της Bologna, Maurilio Maraccci, που αφορά τα αποτελέσματα της ολικής αρθροπλαστικής γόνατος με χρήση πλοηγού. Στη μελέτη αυτή συμμετέχουν χειρουργικές ομάδες από πολλές χώρες. Στην Ελλάδα επιλέγησαν πέντε (5) κέντρα αναφοράς με κριτήριο τον αριθμό των επεμβάσεων και τα αποτελέσματά τους. Η χειρουργική ομάδα του κ. Αναστασόπουλου Στέφανου στην Ευρωκλινική Αθηνών είναι η μόνη από τα πέντε (5) αυτά κέντρα που δραστηριοποιείται στον ιδιωτικό τομέα. Διαβάστε περισσότερα

The post Ολική αρθροπλαστική ταυτόχρονα και στα δύο γόνατα appeared first on Στέφανος Αναστασόπουλος Ορθοπαιδικός Χειρουργός.

AMIS, ALMIS ή οπίσθια προσπέλαση;

Το  ισχίο  είναι η μεγαλύτερη άρθρωση στον ανθρώπινο σκελετό και από τις σημαντικότερες για τη λειτουργία του. Είναι  άρθρωση  σταθερή  αφού αποτελείται  από μια  μηριαία κεφαλή σφαιρικού σχήματος  και  μια  βαθιά οστική  κοιλότητα  την κοτύλη,  οι επιφάνειες των οποίων  καλύπτονται  κατά μεγάλο  ποσοστό  από  αρθρικό χόνδρο.

Η οστεοαρθρίτιδα του ισχίου  είναι μία  εκφυλιστικού τύπου πάθηση,  κατά την οποία συμβαίνει μία σταδιακή  φθορά  του χόνδρου της άρθρωσης,  με αποτέλεσμα την προοδευτική καταστροφή της. Εκδηλώνεται με  πόνο  (ο οποίος σε αρχικά στάδια εμφανίζεται μετά από κόπωση ενώ  σε  τελικά στάδια και κατά  την  ηρεμία)  δυσκαμψία της  άρθρωσης  και  δυσχέρεια  βάδισης, με σαφή επίπτωση στην ποιότητα  ζωής του ασθενούς  και στην ψυχολογία του.

Η  θεραπεία  εκλογής της εγκατεστημένης  οστεοαρθρίτιδας  του  ισχίου  είναι  η  ολική αρθροπλαστική,  η αντικατάσταση  δηλαδή της  άρθρωσης  με  πρόθεση.

Η  τεχνητή  άρθρωση  είναι  μια σφαιρική  διάρθρωση,  που  αποτελείται  από  έναν  στειλεό  του  μηριαίου  με  κεφαλή (σφαίρα)  και  ένα κυπέλλιο  κοτύλης  (υποδοχή της σφαίρας).

Ο στειλεός  είναι  συνήθως κατασκευσμένος  από κράμα τιτανίου,  το οποίο εγγυάται   μέγιστη  βιοσυμβατότητα.  Η μηριαία  κεφαλή είναι  κατασκευασμένη  από  κεραμικό  ή  μέταλλο.  Το κυπέλλιο  είναι  κατασκευασμένο  από  κράμα  τιτανίου,  με μια πορώδη επιφάνεια,  που  εξασφαλίζει  τέλεια  ενσωμάτωση. Μια  εσωτερική  επένδυση του κυπελλίου,  από κεραμικό  ή  από πολυαιθυλένιο,  εξασφαλίζει  μακροβιότητα  της τεχνητής άρθρωσης,  ακόμη  και  όταν  φορτίζεται  έντονα.

Ο τύπος  της πρόθεσης  επιλέγεται  από  τον  ιατρό  με  κριτήριο  τις  ιδιαιτερότητες του κάθε  ασθενούς.

Ο  σκοπός  της επέμβασης  είναι η εξάλειψη  του πόνου,  η δημιουργία  μιας  άρθρωσης  με καλή  κινητικότητα  και  άριστη  λειτουργικότητα  και τελικά  η  βελτίωση της ποιότητας ζωής  των  ασθενών.

Ο χειρουργός  μπορεί  να  προσπελάσει  την άρθρωση του ισχίου από διαφορετικά χειρουργικά  μονοπάτια, ακολουθώντας μια “συμβατική” χειρουργική προσπέλαση  ή μια  ελάχιστα  επεμβατική  χειρουργική  προσπέλαση.
Μια  Ελάχιστα Επεμβατική Χειρουργική Επέμβαση (MIS) χαρακτηρίζεται από μειωμένη τομή του δέρματος και τη διατήρηση των μυών και των τενόντων που απαντώνται στο δρόμο προς  τον αρθρικό θύλακο.

Τα τελευταία χρόνια  χρησιμοποιούμε  δύο  νέους  τύπους  προσπελάσεων  την  AMIS (πρόσθια)  και την  ALMIS  (προσθιοπλάγια).

Θεωρώντας  κάθε νέα προσπάθεια  βελτίωσης των έως τώρα εφαρμοζόμενων τεχνικών ευπρόσδεκτες,  θα ήθελα να επισημάνω τα εξής :

Η  AMIS  και η  ALMIS  είναι χειρουργικές  τεχνικές  που αφορούν  μόνο  την προσπέλαση του  ισχίου  και όχι την τοποθέτηση της πρόθεσης, εξασφαλίζοντας  πλεονεκτήματα για την άμεσα  μετεγχειρητική  περίοδο (μικρότερη απώλεια  αίματος,  γρηγορότερη  αποκατάσταση, λιγότερες μέρες νοσηλείας, μικρότερη ουλή)  εφόσον βέβαια εκτελεστούν σωστά  γιατί στην αντίθετη περίπτωση τα αποτελέσματα μπορεί να είναι καταστροφικά.

Η μακροπρόθεσμη πορεία της ολικής αρθροπλαστικής του ισχίου εξαρτάται από την  σωστή τοποθέτηση  της πρόθεσης  που αφορά και τον προσανατολισμό και την τεχνική.

Η  πλήρης επαναφορά του ασθενούς στις  δραστηριότητες του, η αποφυγή εξαρθρήματος του ισχίου , η άριστη λειτουργικότητα  της  άρθρωσης και   η αποφυγή αναθεώρησης (επανάληψης)  της επέμβασης σε χρόνο που δεν προβλέπεται (νωρίτερα  των 20 ετών) εξαρτάται από την τοποθέτηση της πρόθεσης και όχι  από την προσπέλαση.

Πρέπει να τονίζουμε  λοιπόν, αποφεύγοντας  τις υπερβολές, ότι η  χρήση  νέων τεχνικών εξασφαλίζει  βραχυπρόθεσμα  μόνο οφέλη  (τα οποία είναι καλοδεχούμενα)  όταν η εκτέλεση είναι σωστή.

Η  πλημμελής εκτέλεση  λόγω μη εξοικείωσης ή λόγω μη σεβασμού των αρχών της χειρουργικής  μπορεί να οδηγήσει α. σε κακή τοποθέτηση της πρόθεσης (ιδιαίτερα εξαιτίας της  περιορισμένης «θέας» της περιοχής) με ότι αυτό συνεπάγεται και β. στην εμφάνιση επιπλοκών, μετατρέποντας τα πλεονεκτήματα των νέων τεχνικών σε μειονεκτήματα.

Συμπερασματικά, αντιμετωπίζοντας  θετικά  τις  εξελιγμένες τεχνικές  προσπέλασης του ισχίου, μεγαλύτερη σημασία για ένα καλό αποτέλεσμα έχει α) η χειρουργική τεχνική με την οποία εξασφαλίζεται η σωστή τοποθέτηση της πρόθεσης β) ο σεβασμός  των ιστών  και των αρχών της χειρουργικής  γ) η επιλογή της πρόθεσης  ανάλογα με το profil  του ασθενούς  και  δ) η επιλογή της προσπέλασης που ο κάθε χειρουργός γνωρίζει καλύτερα.

The post ΟΛΙΚΗ ΑΡΘΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΙΣΧΙΟΥ AMIS-ALMIS appeared first on Στέφανος Αναστασόπουλος Ορθοπαιδικός Χειρουργός.